Je geschiedenis herschrijven vanuit je gaven

Jarenlang probeerde ik een “betere versie” van mezelf te worden. Ik deed mijn uiterste best om goedkeuring te krijgen: thuis, op school, en op het werk. Ik leerde mezelf beheersen, mijn impulsen te beperken, en ondertussen groeide er een innerlijke criticus in mij; het kon altijd beter. Ik zag om me heen dat bijna iedereen streeft naar een “betere versie van zichzelf”, ieder op zijn eigen manier. Voor mij betekende dit terugblikken op blokkades in mezelf, beperkingen vanuit mijn opvoeding, en proberen die te overstijgen. Maar in feite bleef ik bezig met het creëren van een betere versie van mezelf, terwijl ik eigenlijk wilde leren vertrouwen op wat al in mij zat.

Het onbegrip voor mijn gaven

Het grootste deel van mijn leven begreep ik mijn eigen gaven niet. Ik ben met een grote nieuwsgierigheid naar de wereld geboren. Veel dingen interesseren mij, maar vooral het begrijpen van de binnenwereld van mensen en hoe zij met elkaar omgaan. Wat beweegt iemand? Hoe reageren mensen op elkaar? Wat leeft er in hun ziel? Ik was altijd op zoek naar die kennis bij mijn ouders, broers en zussen en later in mijn werk en dagelijks leven.

Waar ik me toen niet bewust van was, is dat deze drang om mensen te begrijpen een essentieel aspect van mijn gaven is. Mijn unieke nieuwsgierigheid raakte bedolven onder berispende stemmen uit mijn omgeving: “Doe gewoon wat er van je gevraagd wordt.”,” Je hoeft niet alles te weten.”.

Het moet anders

Het eindeloze reflecteren en streven naar verbetering zorgde ervoor dat ik steeds briljantere maskers opzette voor de buitenwereld. Maar het pijnlijke “je best doen” maakte me van binnen alleen maar onzekerder. Wie ik diep van binnen was, glipte als zand door mijn vingers.

Pas toen ik mijn nieuwsgierigheid volledig durfde te omarmen, vond ik de moed om de vele berispende stemmen te negeren. Ik begon mijn ware gezicht te laten zien en ontdekte dat mijn unieke gaven niet te vergelijken zijn met de unieke gaven van anderen.

“Het moet anders” betekende voor mij een radicale ommezwaai: vertrouwen op mijn gaven en de innerlijke criticus een halt toeroepen.

Mijn geschiedenis herschrijven

Ik besloot mijn geschiedenis letterlijk en figuurlijk te herschrijven. Ik pakte de pen op en begon te schrijven over mijn eerste herinneringen. Mijn woorden stroomden vanzelf van mijn kindertijd naar mijn tienerjaren en verder. Door mijn leven te bekijken door de lens van mijn gaven, deed ik een bijzondere ontdekking. Ik voelde niet alleen vreugde in het herkennen van mijn diepste gaven, maar ik ontmoette ook mijn diepste angsten ervoor.

De vele berispende stemmen hadden me laten geloven dat mijn gaven iets waren om me voor te schamen. Mijn angst ervoor maakte mijn natuurlijke levendigheid stroever. Tijdens het schrijven ontdekte ik echter dat hoe groter mijn angst, hoe dichter ik bij mijn diepste zelf kwam. Ik leerde dat ik door ruimte te geven aan mijn gaven meer vertrouwen en liefde voelde voor mezelf en anderen.

Een uitnodiging voor jou

Misschien herken je iets in mijn verhaal en voel je je uitgenodigd om zelf terug te kijken. Heb jij ook dat gevoel van “Ik wil het anders”? Wat zijn jouw gaven? Welke verborgen gaven wachten erop om ontdekt te worden? Waar mag jij je doorheen bijten? Hier zijn een paar tips uit mijn eigen ervaring die je misschien kunnen helpen op jouw ontdekkingsreis.

Tips om jouw gaven te ontdekken

1. Schrijf met liefde
   Begin met het idee dat je geboren bent uit een oneindige bron van liefde. Zelfs als je dat niet altijd voelt, kun je bewust kiezen om vanuit liefde naar je verleden te kijken. Schrijven vanuit liefde brengt je dichter bij jezelf en bij je gaven.
2. Laat momenten op natuurlijke wijze opkomen
   Begin bij je vroegste herinneringen en besteed aandacht aan belangrijke overgangen in je leven. Hoe was je op de basisschool en daarna op de middelbare school. Wat veranderde er in je in de tienertijd. Verschillende fasen raken verschillende gaven van je aan. Schrijf over momenten uit je verleden die je diep raakten – mooie én moeilijke momenten. Vaak schuilen juist in deze intense ervaringen de eerste aanwijzingen voor je gaven.
3. Herken je positieve emoties als een signaal van je gave
   Positieve emoties, zoals trots, blijdschap of tevredenheid, wijzen vaak op gaven die je hebt ingezet. Mensen hebben zowel gaven die meer concreet zijn en gaven die minder aanwijsbaar zijn. Bijvoorbeeld iemand heeft een gave om complexe technische projecten te ontwerpen, maar luistert ook diep naar iemand die vastzit waardoor deze het licht aan het eind van de tunnel weer ziet. Jij hebt ook gaven die meer concreet zijn en gaven die moeilijker aan te wijzen zijn. Je hoeft nog niet te weten wat je gaven zijn, maar leer met nieuwe ogen naar jezelf te kijken. Waarom is dat zo belangrijk? De meesten van ons hebben niet geleerd hoe je woorden geeft aan het beste van jezelf. Als je dat wel doet ga je ervaren dat je gaven veel verder reiken dan je tot nu toe besefte.
4. Ontdek gaven in moeilijke tijden
   Ook in moeilijke situaties gebruik je onbewust je gaven. Misschien ontwikkelde je een overlevingsmechanisme, zoals controle willen houden of jezelf afsluiten. Vraag jezelf af: Welke gave schuilt achter dit gedrag? Schrijven over deze momenten kan je helpen om patronen te herkennen en geeft je ruimte om te onderzoeken welke gaven zich daarin schuilhouden zodat je deze verder kunt ontwikkelen. We hebben vaak ons best gedaan om erbij te horen en in dat aanpassen zijn we afgedwaald van wie we ten diepste zijn. Daar liefdevol over schrijven is een weg terug naar wie je ten diepste bent en dan komen aspecten van je gaven aan het licht.
5. Durf jezelf te zien zonder schaamte
   We zijn vaak streng voor onszelf, maar je mag trots zijn op wie je bent. Door te schrijven en je eigen gaven te erkennen is er ruimte om deze te ontwikkelen. De wereld mist iets als jij niet dat brengt wat alleen jij kunt brengen.

Door met liefde en nieuwsgierigheid naar je verleden te kijken, geef je jezelf de kans om je unieke gaven te ontdekken. Welke verrassingen wachten er nog op jou?